Saltar ao contido
29/11/2020 / lernolosada

Primeira reunión do club de lectura

26/11/2020 / lernolosada

Manifesto 25 N

Obradoiro de igualdade en 2º B
22/11/2020 / lernolosada

Actividades organizadas para o 25 N de 2020

Este curso, a pesar da pandemia, a comunidade educativa do noso IES non se mantén indiferente ante a lacra da violencia contra as mulleres e, un ano máis, organiza actividades. Todos á vez ( departamento de actividades extraescolares, departamento de orientación, biblioteca, EDLG) e especialmente o alumnado están preparando actividades para realizar na hora das titorías e un manifesto para o día 25 N

Estes son os materiais que serven de base as actividades que o propio alumnado voluntario vai realizar aos seus compañeiros/as:

MATERIAL PARA A ACTIVIDADE DIRIXIDA A 1º E 2º ESO: https://wp.me/a1Uxqh-1qt

MATERIAL PARA A ACTIVIDADE DIRIXIDA A 3º, 4º ESO, BACH E FP: https://wp.me/a1Uxqh-1qu

ACTIVIDADES PARA 1º E 2º ESO: https://wp.me/a1Uxqh-1qo

ACTIVIDADES PARA 3º , 4º ESO, BACHARELATO E FP : https://wp.me/a1Uxqh-1qs

Á parte deste material para as titorías, cada profesor e profesora pode, a súa hora de clase, reforzar, na medida en que le sexa posible, os valores de respecto, empatía e sobre todo, de igualdade. Na anterior entrada do blogue hai máis materiais. Esta é a contribución do departamento de francés:

https://www.ouest-france.fr/bretagne/rennes-35000/rennes-debout-les-femmes-en-600-voix-au-roazhon-park-6390933

https://wp.me/a1Uxqh-1qz

18/11/2020 / lernolosada

Materiais para o 25 N

Desde a biblioteca do Losada queremos compartir con toda a comunidade educativa os materiais que aparecen a continuación distribuídos por cursos para traballar nas clases ou nas titorías.

MATERIAIS PARA 1º E 2º ESO

MATERIAIS PARA 3º E 4º ESO E BACH.

IMAXES DAS ACTIVIDADES REALIZADAS EN CURSOS ANTERIORES

15/11/2020 / lernolosada

Tapiz sobre o universo de Rosalía de Castro

Click to access tapiz-sobre-rosalia-de-castro-losada.12-e-13-de-novembro.pdf

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/deza/a-estrada/2020/11/17/rosalia-deja-ver-losada/0003_202011D17C4996.htm

15/11/2020 / lernolosada

Centenario da revista Nós. Homenaxe a Antón Losada Diéguez

É de xustiza que no ano en que se conmemora o centenario da revista Nós nos acordemos de Antón losada Diéguez,  impulsor da revista Nós e ideólogo do artellamento do grupo de escritores que leva este nome.

No enlace que está a continuación podes acceder ao programa de Radio Estrada realizado o curso pasado elaborado, entre outras, pola profesora Alexandra Pacheco e as alumnas de 2º ESO B Uxía Vilariño Novio e Nuria Muíños Míguez

https://www.ivoox.com/manans-sabado-08-02-2020-audios-mp3_rf_47478962_1.html

11/11/2020 / lernolosada

Conmemoración do centenario de El Emigrado

El Emigrado, órgano das sociedades de emigrados e agricultores, foi a publicación máis  lonxeva de A Estrada.

dav
dav

Financiado pola asociación “ Hijos de la Estrada en Cuba”, tivo como  primeiro e último director a Xosé Otero Abelleira. En total foi director  durante 16 anos.

Manuel García Barros ocupou o cargo de xefe de redacción e publicou nas súas páxinas os “ Contiños da terra” . Ademais tiña unha sección á que lle chamou “ Rexoubas”

 Entre os  colaboradores ilustres  de El Emigrado destacan Xosé Cabada Vázquez, Otero Pedrayo, Vilar Ponte, Vicente Risco e Antón Losada Diéguez

22/10/2020 / lernolosada

Comeza a hora de ler

A semana pasada comezou a ” Hora de ler” para todo o alumnado da ESO do noso IES. Este curso o alumnado terá que traer el o seu libro ou collelo na biblio previamente,  pois non llos pode proporcionar a biblioteca da forma que o viña facendo os outros cursos.  Moito ánimo e boa lectura !!! 

04/10/2020 / lernolosada

30/09/2020 / lernolosada

Para solicitar un libro na plataforma Galicia le

Que pasos debes seguir para poder acceder á plataforma Galicia le. Esta plataforma  permitirache descargar libros ou ler en liña:

  • Ter carné da biblioteca municipal
  • Unha vez que teñas o carné, debes darte de alta na plataforma https://www.galiciale.gal/ seguindo os pasos que alí che indican
  • Cando  esteas inscrito/a,  podes buscar no catálogo o libro que che interesa. Se hai o libro, pois xenial, xa podes empezar a ler!!!

29/09/2020 / lernolosada

Novo sistema de préstamo

 Pasos a  seguir para coller un libro na biblioteca:

  •  Fai a solicitude a través deste enderezo electrónico:  bibliolosada@gmail.com indicando o teu nome e o nome do libro que solicitas e o número de lector
  •  Pasa ao día seguinte pola biblioteca e alí estará nun estante o libro solicitado
  • Sobre o libro haberá un post-it co teu nome
  • Para devolvelo, tes que deixalo na caixa que hai na entrada

29/09/2020 / lernolosada

CURSO 2020/2021

Comeza o curso con novidades para a biblioteca.  A primeira é que este curso temos unha biblioteca de maiores dimensións como consecuencia das obras realizadas durante o verán. Temos máis espazo e menos libros, pois fixemos expurgo. Os libros retirados foron doados á biblioceta Xosé Luna Sanmartín de Guimarei. A segunda novidade é que polo momento a biblioteca estará pechada e fará a función de aula.

dav

16/09/2020 / lernolosada

Plan de mellora da expresión escrita na ESO

CADERNO DE COMUNICACIÓN

Fai clic para acceder a caderno-comunicacion-3o-e-4oeso.pdf

 

CADERNO DE COMUNICACIÓN

06/07/2020 / lernolosada

MEMORIA CLUB DE LECTURA 2019/20

Fai clic para acceder a memoria-club-lectura-19-20-3.pdf

01/07/2020 / lernolosada

Medindo distancias a través dun libro

Sheila Ferreiro (4º ESO) foi outra das alumnas que quixo contribuír coa sua lectura do libro “A que altura está o ceo” dentro do Club de lectura científica. A súa achega é moi reveladora

altura ceoA que altura está o ceo? é un libro que recolle os diversos procesos e teorías que fixeron os antepasados para descubrir todo o que hoxe en día coñecemos sobre o Universo.
Erastóstenes foi un grego que viviu entre o 276 a.C. e o 194 a.C. e sempre puxo en dúbida a concepción que existía na época de que a terra era plana. Para desmentilo, axudouse dos raios do sol e da sombra que existían entre dúas cidades distintas da terra. Coñecendo o arco que as separaba e a distancia que había entre, acabou descubrindo a lonxitude da circunferencia da Terra.
Anos máis tarde Hiparco puxo unha moeda entre o seu ollo e a Lúa para que esta estivera tapada por completo. Despois fixo a seguinte regra de tres para calcular a distancia ata ela: a distancia entre a moeda e o ollo polo diámetro da lúa, e isto entre o diámetro da moeda. O resultado fora de 40.000km, aínda que hoxe en día sábese que é de 380.000km.
Aristarco intentara descubrir tamén o tamaño da Lúa, pero ao non saber aínda a distancia que calcularía máis tarde Erastótenes, isto éralle imposible. Aínda así propúxose o reto de saber a distancia que había ata o Sol. Veu que existía un triángulo rectángulo entre a Terra, o Sol e a Lúa, e necesitaba saber o ángulo do mesmo. Aristarco aproximou ese ángulo e saíulle unha cantidade que xa naquela época vían bastante errónea. Hoxe xa coñecemos ese ángulo, pero para a distancia ao Sol poderían haber aplicado a mesma regra de tres que utilizaron coa Lúa.
Despois deste esplendor que realizaron os gregos nos séculos a.C., non se volven a realizar este tipo de teorías ou cálculos ata a Idade Moderna (s. XVI-XVII).
O seguinte descubrimento aconteceu dous mil anos despois. Ata aquel momento o planeta Terra considerábase que se atopaba no centro do Universo, mais foi Aristarco quen chegou a conclusión de que se o Sol era máis grande que a Terra, era el quen tiña que estar no centro. Esta teoría non tivo validez ata a Idade Moderna. Foi Nicolás Copérnico (1473-1543) quen decidiu instalala finalmente. Pero non a publicou ata que morreu, xa que ese tipo de pensamentos daquela eran considerados herexía. Outros autores posteriores (Galileo Galilei e Johannes Kepler) apoiárona para que se acabase aceptando. Foi tamén Copérnico quen afirmou que todos os planetas daban voltas arredor do Sol debuxando circunferencias. Anos máis tarde, Kepler fixo un traballo moi minucioso onde chegou a conclusión de que non xiraban formando círculos, senón elipses. Ademais tamén descubriu a través dunha regra de tres que existía unha relación entre o tempo que lles leva dar unha volta ao Sol, e a súa distancia a el. Este cálculo, chamado terceira lei de Kepler, o tempo vai elevado ao cadrado e o raio ao cubo. Esta lei foi unha das bases da teoría da gravidade de Isaac Newton.
Apenas pasara un século cando Giovanni Cassini (1625-1712) descubriu que un mesmo corpo, dependendo dende onde o miremos respecto a Terra, pode estar nun lugar ou noutro. Para afirmalo mandou a un axudante que observara Marte dende o outro lado do Atlántico mentres el o miraba no lado oposto. As súas sospeitas confirmáronse e puido obter a distancia a Marte, e a partir dela a distancia ao resto de planetas. Cassini soubo a medición ao Sol (uns 140.000 millóns de km), mais na actualidade sábese que son en realidade 150.000 millóns de km.
Décadas máis tarde, 1781, William Herschel descubre o planeta Urano e calcula que ese planeta está separada do Sol unhas 20 veces a distancia Terra-Sol: uns 3000 millóns de km. E esa é a altura do ceo a finais do século XVIII.
Friedrich Bessel (1784-1846) foi o primeiro que puido chegar a medir o desprazamento dunha estrela ao observala con 6 meses de diferencia. A 61 Cygni presentaba 5’2 segundos de arco. Fixo distintas referencias relacionando graos con segundos e deu co resultado de que aquela estrela atopábase a 100 billóns de quilómetros. Tendo en conta a velocidade da luz, pronto relacionarase co tempo e acabarán dándose a coñecer os anos luz. A estrela 61 Cygni estaba a 11 anos luz.
No século XX houbo unha crise no estudo do universo, pero a principios do século unha muller chegou a conclusión de que se algunha luz dentro do espazo estaba lonxe, había pouca luz, e se estaba cerca, había moita luz. Henrietta Leavitt (1868-1921) foi quen descubriu que había unhas cantas estrelas que parecían que respiraban (ceifeidas), é dicir, que cando se facían máis pequenas a súa luz era máis intensa, e canto crecían de tamaño a súa luz non brillaba tanto. Para saber a distancia que había ata elas caeu na conta de que tiña que atopar a dúas estrelas que brillasen coa mesma intensidade. Finalmente no 1908 conseguiu atopar esas estrelas e comezou a poñer en práctica a súa teoría. Grazas a ela comezaron a utilizar o brillo das estrelas para obter distancias. Debido a discriminación da época o mérito do seu descubrimento levouno o seu xefe, pero este tivo a decencia de nomeala no desenvolvemento da mesma. Grazas a isto sóubose que a Vía Láctea ten un tamaño de 100.000 anos luz. E con esa cifra foi coa que se pensou no 1920 que xa estaba respondida á pregunta de A que altura está o ceo?
Tan só uns anos despois Edwin Hubble (1889-1953) descubriu cun telescopio moi potente (e a través do método de Henrietta), unha nebulosa que estaba a 1 millón de anos luz. E así acabouse atopando a galaxia Andrómeda, a nosa veciña, descubrindo que había outras galaxias a parte da nosa. No 1923 a distancia máxima atopada era de 1 millón de anos luz.
No século XX, xa se coñecía o dato de que se unha luz do Universo se achega a nós é de cor azul, se se afasta é vermella. Ao saber que as galaxias eran vermellas, chegaron á conclusión de que entón estas íanse afastando de nós. Como Edwin Hubble foi un investigador moi importante para coñecer o Universo, a NASA púxolle o seu nome a un telescopio orbital enviado ao espazo no 1990.
Albert Einstein (creador da Tería Xeral da Relatividade) engadiu e superou a lei da gravidade de Newton. Ao traballar con dimensións no espazo e no tempo, souberon que o Universo non está quieto.
Georges Lemaître (1894-1966) un sacerdote que, antes de que Hubble anunciara a teoría de que as galaxias se afastaban unhas das outras, el xa a deduciu. E indicou que as galaxias non se afastaban da Terra, senón que todas se afastaban de todas. Polo tanto isto quería dicir que o Universo expándese. El deuse conta de que por esa teoría, o Universo debeu de partir dun único punto. De aí saíu a teoría do “Big Bang”. Tamén se deron conta de que entón podían calcular a idade do Universo. Coas teorías de moitos físicos, puideron indicar que as galaxias empezaron a fuxir unhas doutras dende fai 2.000 millóns de anos. Hoxe en día estímase que o valor é de 13.800 millóns de anos. Pero iso sen ter en conta de que a expansión non puido ser sempre do mesmo xeito. O punto que emitiu unha luz hai 13.800 millóns de anos estaría a máis de 46.500 millóns de anos luz. Esa sería a altura máxima á que se atopa o ceo.
No 1998 un grupo de tres investigadores descubriu que o Universo non só se expande, senón que cada vez o fai máis rápido. Eles levaron o Nobel de Física no 2011. Isto supón que ten que haber algo que empurra ao Universo a moverse. Aínda non se coñece o que é, pero denomínase “materia escura”. A composición do Universo é dun 70% por enerxía escura, un 26% por materia escura e o 4% restante corresponde a toda a materia que xa coñecemos. Os descubrimentos que antes facíanse de século en século, agora son de década en década.
Na actualidade Alfa Centauri é a estrela máis próxima ao Sol, a 4’4 anos luz (4.100km vén sendo a distancia entre as costas de Galicia ata Canadá). O Universo coñecido tería un diámetro de 120.000.000.000 km. Con isto temos que ter en conta que a Terra, aínda que para nós é inmensa, para a medida do Universo, é insignificante.