Skip to content
13/11/2012 / lernolosada

O home que plantaba árbores, de Jean Giono

Os retelladores e retelladoras da ESO comezaron as súas lecturas deste curso co fermoso relato de Jean Giono, escrito arredor de 1953. Traducido ao galego e ao castelán, é un canto á natureza e á vontade humana. Isto é o que escribe o Nobel portugués, Saramago, no prólogo da edición de Duomo Ediciones:

Imagino que Jean Giono habrá plantado no pocos árboles a lo largo de su vida. Sólo quien ha cavado la tierra para acomodar una raíz o la promesa de ésta podría haber escrito la singularísima narración que es “El hombre que plantaba árboles”, una indiscutible proeza en el arte de contar. Claro que, para que eso sucediera, era necesario que existiera un Jean Giono pero, por suerte para todos nosotros, esa condición básica era ya un dato adquirido y confirmado: el autor existía, sólo faltaba que se pusiera a escribir la obra. También faltaba que transcurriera el tiempo, que la vejez se presentara para decir “aquí estoy”, pues sólo a una edad avanzada, como ya entonces era la de Giono, es posible escribir con los colores de lo real físico, como hizo él, una historia concebida en lo más secreto de la elaboración ficcional. Elzéard Bouffier jamás existió, no es más que un personaje, hecho con los dos ingredientes mágicos de la creación literaria, el papel y la tinta con la que escribe en él.

Y, sin embargo, se convierte en un conocido nuestro nada más leer la primera referencia que a él se hace, como si se tratara de alguien a quien estuviésemos esperando. Y ésa es la conclusión: estamos esperando a Elzéard Bouffier, antes de que sea demasiado tarde para el mundo.

José Saramago

Aquí tedes o texto da carta que o autor escribiu ao director do Departamento de Augas e Bosques en 1957, facendo referencia ao protagonista da narración:

Querido Señor: Sinto moito decepcionalo, pero Eleazar Bouffier é un personaxe inventado. O obxectivo desta historia é o de facer amar ás árbores, ou con maior precisión: facer amar plantar árbores (o que despois de todo, é unha das miñas ideas máis prezadas). Ou, se se considera polo resultado; o obxectivo é obter o mesmo resultado do noso personaxe imaxinario. O texto que vostede leu en “Trees and life” foi traducido a moitos idiomas. Cedo os meus dereitos gratuitamente a todas as reproducións. Un americano buscoume recentemente para solicitarme a autorización para facer unha tiraxe de 100 000 exemplares do texto que van ser repartidas gratuitamente en América (algo que teño ben entendido e aceptado). A Universidade de Zagreb fixo unha tradución ao Iugoslavo. Este é un dos textos que escribín dos que sinto máis orgulloso, porque cumpre coa función para a que foi escrito. Dito sexa de paso, esta historia non me achega ningún céntimo.

Se a vostede élle posible, encantaríame que puidésemos reunirnos para falar precisamente da utilización práctica deste texto. Eu considero que é xa o tempo de que fagamos unha política favorable á árbore, a pesar de que a palabra política pareza bastante mal adaptada.

Moi cordialmente,

Jean Giono

No programa de Radio 3, El bosque habitado, emitido o 21 de outubro, fálase do libro na primeira media hora. Premendo na ligazón podedes escoitalo:

http://www.rtve.es/alacarta/audios/el-bosque-habitado/bosque-habitado-hombre-plantaba-arboles-21-10-12/1557424/

Advertisements

5 Comentarios

Deixar un comentario
  1. Nerea Costa Matalobos / Nov 28 2012 3:37 pm

    É un libro que mostra que,con toda sinxeleza e actos humildes se poden cambiar moitas cousas.A min,persoalmente,pareceume que Eleazar Bouffier era un home que non precisaba outra cousa para vivir máis que ser feliz.
    É un relato literario fermoso e de lectura fácil,aconsellable para aficcionados da lectura,xente que desvía a mente hacia outro mundo.

  2. Andrea / Nov 29 2012 12:18 pm

    A min este libro gustoume a pesar de que é moi curto , pero mostra o traballo que realizou un so home . É un exemplo de que si queremos facer algo, podémolo facer .

  3. Noelia / Nov 29 2012 12:21 pm

    Este libro gustoume porque relátanos unha historia moi bonita, sobre unha persoa moi honrada. Pero é moi curto e por iso me gustou menos.

  4. Jessica / Nov 30 2012 12:42 pm

    É un libro moi bonito, co obxectivo de que se de verdad nos gusta algo, podemolo conseguir.
    Pero este libro é moi curto, iso é o malo que ten.

  5. alexandre / Dec 4 2012 3:28 pm

    A min este libro non me parece moi realista que se diga pero ivitame algo mais a coidar s nosa natureza. Se eu vos diria de ler este libro porsuposto que si xa que a lectura e a lectura pero non e dos que mais me gusta

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: